Een elitaire camping

De ouders van Alma Mathijsen belandden dertig jaar geleden via Fanghetto in Bussare. In haar jongste roman, Bewaar de zomer, speelt de streek een hoofdrol. Een voorpublicatie.

‘Er zijn hier best veel Nederlanders.’
De jongen tikte net de twee meter aan, had hoogblond haar en was eerder die dag een berg op gereden op zijn zelf meegebrachte wielrenfiets.
‘Vind je dat niet raar?’
Hij was de gloednieuwe vriend van een van mijn beste vriendinnen, en ik wilde nu al de pasta van zijn bord slaan. Ik werd altijd defensief als mensen over het aantal Nederlanders in de regio begonnen, ik deed mijn uiterste best mezelf in te houden.
‘Nee, mijn ouders kwamen dertig jaar geleden mee met een vriend en sindsdien zijn ze altijd teruggekomen, ze brachten mijn oom mee en die bleef ook. Net als de beste vriend van mijn ouders, en die nam ook weer vrienden mee, zo ging het steeds door.’
De ober bracht de menukaarten, precies op het verkeerde moment. De jongen nam er een aan.
‘Zelfs het menu is in het Nederlands!’
‘Kan je dan Italiaans lezen?’
‘Nee, maar dan weet je toch gelijk wat je krijgt in zo’n zaak.’
Het kwam niet in hem op dat het restaurant dit misschien uit aardigheid deed. Want het klopte, hier kwamen inderdaad al tientallen jaren veel Nederlanders. Voornamelijk omdat dit restaurant het enige was in de wijde omgeving. Gabriele, de eigenaar, was zo lief geweest om alle menu’s te laten vertalen door een van de Nederlanders om verwarring te voorkomen. Maar voor de nieuwe vriend was het geen authentieke Italiaanse ervaring. Nederlanders vinden het zelf altijd erg als ze over de grens landgenoten treffen. Dan is de façade doorbroken, ze dachten een unieke reis te maken waar geen enkel ander mens ooit eerder aan had gedacht. Het is een ontmanteling van een illusie als ze dan daar juist een Nederlander tegenkomen.
‘Zie het als een elitaire camping,’ zei ik.
‘Wat?’
‘Dit alles.’
Ik wist dat hij daarop doelde en daarom zei ik het liever zelf. En bovendien zat hij niet zo ver naast de waarheid. Net als op een camping werd het onderdak hier maar een paar maanden per jaar gebruikt. Als het seizoen afgelopen is, worden er geen tenten afgebroken, maar gaan de luiken dicht en de voordeuren op dubbele sloten. Dan zijn de Italianen weer onder elkaar. Ik kom het liefst elk jaar op dezelfde plek, net als heel veel andere mensen. Ik hou ervan dat ik hier iedereen ken, dat ik elk paadje minstens duizend keer heb bewandeld, dat ik weet waar oregano groeit en welke rots het beste is om vanaf te springen zonder schrammen op je bil te krijgen. Ik krijg stress van verre reizen.

Dorpsplein Airole, met rechtsachter ingang en uithangbord van restaurant U Veciu Defisiu.

Het is vreemd dat de verlaten dorpen in Italië worden bevolkt door bevoorrechte Nederlanders die de ooit koude Nederlandse zomer wilden ontvluchten. Sommige Italianen zijn niet blij als de kersen rijp zijn en de eerste Nederlanders komen. En toch is het een zwaard dat aan twee kanten snijdt. De huizen die de Nederlanders opkopen zijn verlaten, muren dreigen in te storten, eeuwenoude bouwsels zouden verloren kunnen gaan, het opknappen schept werkgelegenheid en een kwart van het jaar leven de uitstervende gebieden weer. Tegelijkertijd maakt het duidelijk dat de kleine Italiaanse dorpen niet kunnen overleven zonder dit toerisme. De jonge mensen die er opgroeien willen allemaal weg. Met een beetje geluk slagen ze erin om te gaan studeren in Turijn of Milaan. Daarna keren ze niet meer terug naar hun geboortestreek en zo raken nog meer huizen leeg en komt er nog meer ruimte vrij voor mensen die een vakantiehuis zoeken. Wat uiteindelijk ook het failliet van een dorp kan betekenen.
‘Heb je wel eens wild gekampeerd?’ vroeg de nieuwe vriend.
Ik schudde van nee.
‘Dat zou je eens moeten proberen, in het noorden van Zweden kan dat fantastisch! Dan voel je je pas echt vrij.’
Ik nam een hap van de pompoenravioli in saliebotersaus en voelde me een elitaire kampeerder.

Bewaar de zomer, ‘Een zinderend en openhartig autobiografisch boek’. De Bezige Bij, 192 pag., € 21,99. Meer over het boek vindt u hier.

One thought on “Een elitaire camping

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: